Δημοσιεύσεις
Πενήντα χρόνια πριν από τη γέννησή τους, κατά τη Δέκατη Όγδοη Δυναστεία, η Αίγυπτος πέρασε μια περίοδο αναταραχής. Η εποχή που γεννήθηκε, σε σύγκριση με τη νεότερη Αυτοκρατορία, ήταν μια εποχή που η Αίγυπτος ήθελε να κυριαρχήσει σε ένα εκτεταμένο βασίλειο που εκτεινόταν από τον Τελευταίο Καταρράκτη του Νείλου, από το Σουδάν μέχρι τις επαρχίες εκτός της Βόρειας Συρίας. Γνωστός για την πολιτική του ικανότητα, τους ηγέτες των ενόπλων δυνάμεων, τις διοικητικές του επιδόσεις και το αυξανόμενο ενδιαφέρον, ο Ραμσής έθεσε ένα πλαίσιο στο οποίο οι επόμενοι ηγέτες της Αιγύπτου αξιολογήθηκαν. Από μια σημαντική ιστορική αναδρομή, η επιρροή του Ραμσή Β' είναι ορατή σε αρχαία κείμενα και νεότερες πολιτιστικές πηγές. Η βασιλεία του σημειώνεται από τα λεπτομερή οικοδομικά έργα, όπως οι τεράστιοι ναοί στο Αμπού Σιμπέλ, και η ίδρυση μετά από μια άλλη επένδυση κατά τη διάρκεια του Πι-Ραμσέ. Γεννημένος στη Βασίλισσα Σέτι Γουέ και τη Βασίλισσα Τούγια, έγινε βασίλισσα από νεαρή ηλικία μετά τον θάνατο του πατέρα τους.
Το μεγάλο επίπεδο έργων τέχνης των ναών και τα δεδομένα που εκτιμώνται για την πολιτιστική και ιστορική μνήμη των Αιγυπτίων είναι λίγο πιο εκπροσωπημένα από verde casino Ελλάδα οποιαδήποτε άλλη αποτελεσματική αποστολή στην περιοχή. Το νέο Ποίημα αποκαλύπτει μια σειρά από ζητήματα που προσφέρουν μια εικόνα για το τι ήταν ο τρόπος ζωής μέσα σε λίγους μήνες και τι είδους μάχη αυτού του επιπέδου φαινόταν να είναι στην αρχαιότητα. Τελικά, αυτό το γεγονός οδήγησε στον τερματισμό της σύγκρουσης του Ραμσή στην περιοχή, προκαλώντας την υπογραφή της πρώτης παγκόσμιας συνθήκης ειρήνης μεταξύ μερικών εθνών. Οι αιγυπτιακές αξιώσεις σχετικά με τη νομιμότητα του Ποίήματος δεν αμφισβητήθηκαν μέχρι που ένα μεγάλο πήλινο αντίγραφο του χεττιτικού τύπου πολέμου ανακαλύφθηκε στην πόλη Χαττούσα, την πρωτεύουσα της Χεττιτικής Αυτοκρατορίας, στα τέλη των Αιγυπτιακών Χρόνων.
- Οι τιμές από τα πολλά χρόνια που μεσολάβησαν κατά τη διάρκεια του θανάτου του διαφέρουν, ανεξάρτητα από το αν το 90 ή το 91 θεωρείται η πιο πιθανή καμπύλη.
- Η παρουσία εντός της Χαναάν πυροδότησε τη σύνθεση των νεότερων πολιτειών σε αυτήν την περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Φιλιστίας, μετά την κατάρρευση της Αιγυπτιακής Αυτοκρατορίας στην Κίνα.
- «Ακριβώς μέσα στην ενέδρα έστησαν εκεί, βορειοδυτικά από την πόλη Κάδης. Παρόλο που αυτοί ήταν μέσα στη φωλιά, Κάποιος άλλος έτρεξε νότια από την Κάδης, για το κέντρο, οι στρατιώτες της πετάχτηκαν. Που έχουν τέτοιες λίβρες, ο λαός μας πήρε θέση, για να μας αιφνιδιάσουν, και η λεγεώνα από το Πρα-Χορμάκου έδωσε τη θέση της.»
- Το αποτέλεσμα της μάχης, αν και δημόσια συγκαλυμμένο, έθεσε το έναυσμα για τη νέα φάση για να αναλάβει η Αίγυπτος την μακροπρόθεσμη κίνηση της ταυτότητας για τη διπλωματία περισσότερο από την εδαφική επέκταση.
- Η μακρά θητεία του στο θρόνο, δεδομένων των νέων απαιτούμενων ισορροπιών, έφερε την κατασκευή υψηλών μνημείων, επεκτείνοντας τα όρια της Αιγύπτου και ενθαρρύνοντας τη νέα άνθηση του αιγυπτιακού πολιτισμού.
Χεττιτικές συστάσεις για τον αγώνα, όπως η πάνω από σελίδα, έχουν ανακαλυφθεί στη Χαττούσα, ωστόσο, δεν έχουν βρεθεί χρονικά που να την ορίζουν ως μέρος μιας εκστρατείας. Κάποιοι κατέφυγαν βόρεια προς το στρατόπεδο του Άμμωνα, ενώ καταδιωκόταν από τα χεττιτικά άρματα. Ο Θεός συνέχισε βόρεια και η μεγαλειότητά του έφτασε σε μια περιοχή νότια της περιοχής του από τη Σαμπτούνα. Ο Χορεμχέμπ (πέθανε το 1292 π.Χ.), ο τελευταίος ηγέτης της δυναστείας, εκστράτευσε σε αυτήν την περιοχή, τελικά άρχισε να στρέφει την αιγυπτιακή προσοχή πίσω στην κρεβατοκάμαρα. Αναφορά αναμένεται. Ο Θουθμώσης Γ΄, ο φοβερός γιος του και ο συμβασιλέας του Αμενχοτέπ Β΄ πολέμησαν αγώνες από τη Μεγιδδώ βόρεια μέχρι τον Ορόντη, καθώς και σε συγκρούσεις με την Κάδης. Αυτό το πυλώνα, μαζί με άλλες επιγραφές και ναούς που γράφτηκαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ραμσή Β΄, σημαίνει ότι ο Φαραώ σχεδίαζε να μείνει στην ιστορία για να έχει την επιρροή του στις ένοπλες δυνάμεις, την πολιτική και τη θρησκευτική ζωή.
Θεϊκοί Τίτλοι και ίσως Πειστικές Επιγραφές
Αυτού του είδους τα έργα τέχνης τείνουν να αντιπροσωπεύουν απόψεις από τις στρατιωτικές του πρακτικές ή από τις θρησκευτικές του παραδόσεις και δημιουργούνται από μερικούς από τους πιο έμπειρους μουσικούς και ερμηνευτές της εποχής. Η σκληρότητά τους οδήγησε στον χαρακτήρα τους, ενώ παράλληλα ήταν ένας σοφός και δυνατός ηγέτης, και η εκπληκτική του ιστορία συνέχισαν να προκαλούν θαυμασμό και να τον εκτιμούν πολύ μετά τον θάνατό του. Ακόμα και με τις πιο σύγχρονες δεκαετίες του, ο Ραμσής Β' παρέμεινε ενεργός και αφοσιωμένος στα καθήκοντά του, ενώ ο Φαραώ μέχρι το τέλος της ζωής του, συνέχισε να βοηθά στην εκτέλεση στρατιωτικών στρατηγικών και να επιβλέπει δημόσιες παραστάσεις για τη δεκαετία του '80. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Ραμσής Β' άφησε ένα ενθουσιώδες, ανεξίτηλο σημάδι στην παλιά Αίγυπτο, επιβλέποντας την κατασκευή πολλών σπουδαίων έργων και νικώντας τους στρατούς του σε αρκετές νικηφόρες στρατιωτικές στρατηγικές. Ως πρίγκιπας-αντιβασιλέας, ο Ραμσής απέκτησε τα νέα νομικά δικαιώματα από την αιγυπτιακή βασιλεία, μαζί με τους τίτλους του (τέσσερις βασιλικές ονομασίες που αποδίδουν τη θεϊκή του δύναμη και συνδέουν το θεϊκό παρελθόν της Αιγύπτου) και ένα καλό χαρέμι. Ακολούθησε μόλις λίγα χρόνια αργότερα από τους άλλους, ολόκληρους τους Horemheb, οι οποίοι επηρέασαν επίσης λίγο πριν από τον θάνατό τους, αλλά πριν ορίσουν άλλα παιδιά με στρατιωτικό ιστορικό, τον βεζίρη τους Pa-Ramessu, ως κληρονόμο τους.
Ο λόγος θανάτου τους δεν είναι γνωστός, αλλά πιθανότατα πρόκειται για ρήξη απόστηματος στο σαγόνι του, με αποτέλεσμα σοβαρή ασθένεια. Μέχρι τον θάνατό τους, σε ηλικία περίπου 90 ετών, ο Ραμσής αντιμετώπιζε σοβαρά οδοντικά προβλήματα και ήταν γεμάτος με παθήσεις των αρθρώσεων, συμφόρηση της κυκλοφορίας του αίματος και πιθανές καρδιακές παθήσεις. Οι κλασικοί συγγραφείς και ο Μανέθων (3ος αιώνας π.Χ.) ανέλαβαν στον Ραμσή μια καλή ηγεσία από 66 χρόνια και δύο μήνες. Το νέο θραύσμα από γρανιτένια σαρκοφάγο χρησιμοποιήθηκε ξανά από τον κορυφαίο ιερέα της 21ης Δυναστείας, τον Μενκεπερέ, έως και το 1000 π.Χ., αλλά ο νέος αρχηγός του δεν είναι γνωστός μέχρι την προσεκτική έρευνα του Φρεντερίκ Παϊρόντο που ανακάλυψε το νέο πλαίσιο του Ραμσή Β' μέσα σε αυτό. Το 2018, μια ομάδα αρχαιολόγων στην περιοχή Ματαρίγια του Καΐρου ανακάλυψε κομμάτια ενός κτιρίου που είχε ένα κάθισμα, το οποίο, σύμφωνα με τη δομή του και τα επόμενα χρόνια, μπορεί να χρησιμοποιήθηκε από τον Ραμσή. Το τεράστιο γλυπτό του Ραμσή Β' χρονολογείται πριν από 3.200 χρόνια και βρίσκεται αρχικά σε έξι κομμάτια σε ένα μέτωπο κοντά στη Μέμφιδα της Αιγύπτου.
Εσύ σίγουρα για τις ανάγκες σου το προσωπικό μου υλικό κάστρου που έχουμε εισαγάγει, Εσύ για να σου δώσω φόρο τιμής από μακριά Ένα ολόκληρο σπίτι αναφέρεται να ξοδέψει, Ένα σε εσένα δέκα χιλιάδες βόδια για συμβιβασμό Πέσαμε, Και μπορείς να κάψεις δίπλα στους βωμούς τα πιο γλυκά ξύλα που σίγουρα θα μυρίσεις· Ό,τι το καρδιαγγειακό σύστημα περίμενε, η προσωπική μου προσφορά δεν έκανε καμία αμφισβήτηση στα επείγοντα; Πατέρα Άμμων, θα ήταν άδικο να αφιερώσεις αξιέπαινα μνημεία και να γεμίσεις τους ναούς στους κρατούμενους πολέμου; «Ωστόσο, στη δυτική άκρη του κύματος του Αρουνάθα, γύρω από το βόρειο τείχος της περιοχής, όλος ο Φαραώ μας είχε τη θέση του. «Έτσι έβαλε ενέδρα εκεί, βορειοδυτικά από την πόλη Κάδης· Και ενώ ήταν μέσα στη φωλιά τους, Άλλοι άνθρωποι προχώρησαν νότια από την Κάδης, προς το κέντρο σας, οι στρατιώτες τους πετάχτηκαν με τέτοιο βάρος, ο λαός μας εμφανίστηκε, γιατί μας αγνόησαν όλους, και η λεγεώνα μακριά από το Πρα-Χορμάκου υποχώρησε. Συνοδευτικά ποιήματα σε αυτό το κτίριο υπάρχουν τεράστιες χαραγμένες εικόνες από τις στιγμές του ποιήματος. Από το ποίημα, ο Ραμσής Β' εξυμνείται ως πολεμιστής και δυνατός διοικητής.
Κλειστό: Κερδίζει ένα σημειωματάριο με το 'Θέατρο της Μάχης'
Οι νέοι Πουλαστοί θα έδιναν την ετικέτα τους στους βιβλικούς «Φιλισταίους», και θα εμφανίζονταν στο σπίτι της «Παλαιστίνης», όπου η παρουσία τους, λιγότερο από 100 χρόνια μετά τον Ραμσή Γ΄, θα έβαζαν τέλος σε όλη την αιγυπτιακή κυριαρχία στον κόσμο. «Παρόλο που αυτοί οι πόλεμοι ήταν στρατιωτικές επιτυχίες με την παραδοσιακή έννοια (και έδειχναν την Αίγυπτο με πολλές μάχες), δεν θα μπορούσαν να αποφύγουν τους Πουλαστούς και τους Σικάλα να καταβάλουν στρατιωτικές προσπάθειες στην παράκτια περιοχή της Χαναάν, ούτε τους νεότερους Λίβυους να λεηλατούν επίμονα τη νέα δυτική όχθη του Νείλου μέχρι την άκρη της Νέας Αυτοκρατορίας. Προφανώς, το γεγονός ότι παρείχαν τόσο σημαντική βάση για την οικογένεια μακριά από το ρεύμα είναι ο λόγος που εμπόδισε την Medinet Habu να χάσει τα οικονομικά της κέρδη μετά τον θάνατο του δημιουργού της, ζυγίζοντας σε βάρος των άλλων Θηβαίων ταφικών ναών». «Η διοίκηση του Medinet Habu έχει ανατεθεί σε έναν εξαιρετικό Steward Merybastet, όποιος όρος («Αγαπητέ από το Bastet») υποδηλώνει μια εξαιρετική πηγή Bubastite. «Εκτός από έναν κλήρο και 150 ιερείς, το νεότερο μέτωπο διαθέτει προσωπικό από 65.100.000 άνδρες και σχεδόν 800 μίλια μακριά από το αγρόκτημα (δηλαδή, μόλις το 1/10ο από το σπίτι της Αιγύπτου). Ωστόσο, πριν καν ξεκινήσει, ο νέος κατάλογος διαταράσσεται από το επεισόδιο του πολέμου και δεν θα συνεχιστεί ποτέ πριν από την 15η σεζόν.»
Εν αγνοία του, ο νέος Χετταίος βασιλιάς Μουβατάλι είχε ήδη ανακριθεί και είχε στήσει ενέδρα σε μια μεγάλη συμμαχική στρατιωτική ομάδα και συμμάχους από την Ανατολία και τη βόρεια Συρία. Αλλά η ανθεκτικότητά του υποδήλωνε ότι πολλοί από τους φοιτητές του πέθαναν πριν από αυτόν, με αποτέλεσμα να αναδειχθούν δώδεκα γιοι του ως διάδοχοι του θρόνου. Η νέα δομή του ναού ήταν διακοσμημένη με βαθιά γλυπτά και ανάγλυφα που απεικόνιζαν όψεις από την εποχή του Ραμσή Β' και την εποχή του βασιλιά, καθώς και όψεις από αιγυπτιακούς μύθους και θρησκευτικές πεποιθήσεις.
Η μακρόχρονη κληρονομιά του Ραμσή Β΄
Ένας καλός πολεμιστής, ήταν επίσης ο κατασκευαστής μερικών από τα πιο διάσημα μνημεία της Αιγύπτου. Η νέα Μητροπολιτική Πινακοθήκη έξω από το Ways διαθέτει μια ποικίλη συλλογή έξω από την Αίγυπτο που περιλαμβάνει περίπου 36.100 αντικείμενα από την Παλαιολιθική έως τη Ρωμαϊκή περίοδο. Ο Ραμσής μπορεί να αξίζει το νεότερο επίθετο, «ο ευγενής», αλλά, όπως και άλλοι που τιμώνται με την ίδια διάκριση, άφησε μια ανάμεικτη κληρονομιά. Μία από τις πρώτες πράξεις της βασίλισσάς της ήταν να ζητήσει μια λίστα με τον πλούτο των νεότερων ναών και κάτι που αύξησε την αίσθηση ότι οι υπερβολές της προηγούμενης ηγεσίας είχαν αφήσει τον νέο θρόνο σε κατάσταση πτώχευσης.
Ο πατέρας του Ραμσή τείνει να παίρνει τον Ραμσή μαζί του στις στρατιωτικές του επιχειρήσεις στην Παλαιστίνη και τη Λιβύη όταν ο Ραμσής ήταν μόλις 14 ετών. Η βασιλεία του Ραμσή ήταν μακροχρόνια μια περίοδος που προκάλεσε πανικό στους βασιλείς του, εν μέσω έντονης ανησυχίας για την ενασχόλησή τους με την πολιτική τους για να αντιμετωπίσουν τον θάνατο της βασίλισσάς του. Ο Ραμσής Β' ακολούθησε διάφορες ορθογραφίες από το όνομά του και τα ονόματα Ραμσής και Ραμσής. Ο επόμενος Φαραώ της 19ης δυναστείας, έχτισε μεγάλα μνημεία και αγάλματα, όπως τους μερικούς πέτρινους ναούς στο Αμπού Σιμπέλ.
Σε ένα μέρος παραμείνουν οι νέες σειρές μακριά από τα άρματα μάχης. Τα νέα άλογα είναι αποζημιωμένα και μπορείτε να πατήσετε το έδαφος ικανοποιημένοι, επειδή βρήκαν την τροφή τους. Η είσοδος είναι προστατευμένη και οχυρωμένη με οδοφράγματα που προστατεύονται από τις τέσσερις μεραρχίες πεζικού. Όλοι άρχισαν να υποκλίνονται σε αυτόν, στο παλάτι του από τη ζωή και μπορείτε να απολαύσετε, Περ-Ραμσή-Μέρι-Άμων-ο-Μέγας από το Γουίνς (το διοικητικό κέντρο στο Δέλτα). Όταν η μεγαλειότητά τους ήταν στο Τζαχί για τη δεύτερη επιτυχημένη στρατηγική του, η νέα καλή αφύπνιση στη ζωή, την επιτυχία και την ευεξία ήταν στη νέα σκηνή από την Αυτού Μεγαλειότητα στην πλαγιά νότια από την Κάδης.
Η κληρονομιά του Ραμσή Β' επεκτάθηκε, εκτός από τα μνημειώδη σπίτια τους και τις ένοπλες δυνάμεις τους, επηρεάζοντας τα γεγονότα πολύ μετά τον θάνατό τους. Η νεότερη αμοιβαία στρατιωτική δύναμη και η διπλωματική οξυδέρκεια στο Καδές τον έκαναν να μείνει αξέχαστος, καθώς τόσο ένας μεγάλος πολεμιστής όσο και ένας σπουδαίος πολιτικός, αποτελούσαν ένα είδος κριτηρίου για την κυριαρχία των επερχόμενων ηγεμόνων. Απόδειξη γι' αυτό είναι οι επιγραφές σε ορισμένα μνημεία του, όπως ο Υψηλός Ναός του Αμπού Σιμπέλ, και οι εικόνες των μαθητών του που με υπερηφάνεια προβάλλουν. Αυτές οι ιδέες δεν ήταν μόνο ο όρος από την αρχιτεκτονικά του όραμα, αλλά και εδραίωσαν την εικόνα τους ως ένας θεϊκός ηγέτης που επιλέχθηκε από τους νέους θεούς. Από τη δική του οπτική γωνία, η κυριαρχία τους ξεπέρασε αυτή των πιο προηγμένων μοναρχών, και του βασιλιά της Αγγλίας Ε' Β'.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Τούθμωση Δ΄ και ίσως του Αμενχοτέπ Γ΄, η Αίγυπτος συνέχισε να παραχωρεί περιοχή στους Μιτάννι στη βόρεια Συρία. Το 1400 και το 1300 π.Χ. αντικατοπτρίζουν την αποσταθεροποίηση της Τζαχί, μιας περιοχής στη νότια Χαναάν. Μετά την εκδίωξη της 15ης δυναστείας των Υξώς μέχρι το 1550 π.Χ., οι νέοι ηγεμόνες του νέου Βασιλείου της Αιγύπτου έγιναν πιο επιθετικοί ανακτώντας την κυριαρχία στα σύνορα της Χαβάης. Πτώχευσαν και απέτρεψαν την κατάληψη ή την απώλεια του νέου Φαραώ.
Οι νέοι άνθρωποι, που με τους συζύγους και τα παιδιά τους κατέφυγαν στον επάνω όροφο, βλέποντας την καταστροφή τους, νιώθουν θλίψη. Ειδικά τα κορίτσια και τα παιδιά που πέφτουν πάνω από τον τοίχο, κάποιοι άλλοι λαχταρούν τη συμπόνια του νέου βασιλιά, αυξάνοντας την προσφορά τους στην ικεσία. Ο πόλεμος συνεχίζεται για δεκαετίες, ακόμη και με άλλα επιτεύγματα, για να κατακτήσουν, και βλέπουμε τον νέο Φαραώ να επιτίθεται, μερικές φορές στις Ηνωμένες Πολιτείες των Χετταίων, και μερικές φορές κοντά στα σύνορά του. «Όταν η δική μου Μέννα, η ηνίοχος, είδε με απογοήτευση, πώς τα πόνυ σμήνησαν γύρω μας, ιδού!»